Sven is 9 en komt bij me omdat hij steeds maar buikpijn heeft. Dat is natuurlijk vervelend want hij heeft niet alleen vaak en veel buikpijn maar hij kan dan ook niet zo hard rennen op het voetbalveld.

Als hij buikpijn heeft, hangt hij het liefst over de bank

Voetballen is misschien wel wat hij het liefst doet. Als hij buikpijn heeft, kan hij zich op school niet goed concentreren op zijn sommen. Want hij denkt dan alleen maar aan zijn buikpijn. Ook kan hij zijn kleine broertje dan niet goed pesten want als hij stekende pijn heeft hangt hij het liefst over de bank. Van dat niet goed pesten vindt zijn moeder dan weer niet zo heel erg. De moeder van Sven heeft me bij de intake verteld dat Sven een operatie in zijn buik gehad heeft toen hij 5 was. Dat heb ik natuurlijk goed onthouden!

Wat wil zijn buikpijn hem vertellen?

Samen gaan we op zoek naar wat zijn buikpijn hem wil vertellen. De eerste keer dat Sven komt gaan we natuurlijk samen aan elkaar wennen en dat lukt goed. Sven vindt in een mand een mooie beer en je raadt het al, de beer heeft ook buikpijn! Sven en de beer kunnen er samen goed over praten want de beer begrijpt precies wat Sven bedoelt. De beer vertelt hem dat zijn buikpijn voor het eerst heel erg werd voordat hij naar het ziekenhuis moest.  Daar hebben ze iets uit zijn buik gehaald en toen is de buikpijn eigenlijk nooit meer helemaal over gegaan. Nou dat herkent Sven precies! Zo is het bij hem ook gegaan! Sven gaat die dag al een beetje opgelucht naar huis want eindelijk is er iemand die hem helemaal begrijpt!

Hij tekent hoe debuikpijn eruit ziet

De volgende keer gaat Sven op een hele lange rol papier liggen. Die is nog langer dan zijn eigen lichaam. Ik teken zijn lichaam helemaal na, dan hebben we 2 Svens! Sven tekent dan in zijn buik waar de buikpijn zit en hoe dat er allemaal uitziet. Hij tekent allemaal verschillende kleurtjes. Op de kleurtjes legt hij allemaal stapels met gezichtjes. Het ene gezichtje is bang, het andere boos, het andere heeft pijn, en weer een andere stapel is niet van hem maar van de concentratie van de dokter.

Hij vertelt ze heel lief dat het klaar is

Zo zit er van alles in de buik van Sven dat er niet hoort. Omdat het van de operatie is of gewoon van de dokter. Sven weet zelf wel een goede manier om alle gezichtjes die niet meer in zijn buik horen eruit te krijgen. Die van de dokter geeft hij natuurlijk gewoon terug. De stapel die bang is vertelt hij heel lief dat het klaar is en dat ze niet meer bang hoeven te zijn. De stapel boos wil lekker even op de trommel slaan zodat alles weg is. En de stapel pijn vertelt hij dat de operatie afgelopen is en alle zieke stukjes weg zijn. Zo worden alle stapels gezichtjes steeds kleiner tot ze allemaal weg zijn. Dan blaast Sven zelf hele fijne zachte energie in zijn buik en wil hij nog maar een ding: voetballen natuurlijk!!!!