Ezra is 7 en woont op een heel mooi warm eiland. Een beetje zoals Terschelling, maar op het eiland van Ezra is de zee heel blauw en het zand altijd heel erg warm onder je blote voeten. Zo warm, dat je heel erg hard de zee in moet hollen anders krijg je blaren! Want Ezra loopt graag op blote voeten, dat vindt ze gewoon lekker. Ze is bij me gekomen omdat ze altijd zo pijn in haar buik heeft in de auto. Ezra heeft last van wagenziekte.

De last van wagenziekte begon al op haar allereerste ritje

Ze vindt ook nog eens dat de auto heel erg stinkt. Nou je begrijpt wel dat Ez niet graag een rondje gaat rijden. Dat is lastig want soms moet je wel met de auto weg.  Bijvoorbeeld als je naar turnen wilt aan de andere kant van het eiland. Als je mama je naar school brengt of gewoon als je boodschappen gaat doen. Ezra heeft al last van wagenziekte sinds het begin haar leven. Dat begon al op haar eerste ritje, van het ziekenhuis waar ze geboren is naar huis. Toen krijste ze heel de auto bij elkaar. En zo is het altijd gebleven, al is het krijsen veranderd in pijn in haar buik.

Hals over kop naar het ziekenhuis

Als de mama van Ezra bij me komt, vertelt ze mij over lang geleden, de dag dat Ez geboren werd. Dat zou gezellig thuis gebeuren. Met mooie muziek en oma erbij en gewoon lekker in mama’s eigen veilige bed. Maar net voordat Ezra uit de buik van mama wilde komen om eens te kijken hoe papa eruit zag, moest mama van de mevrouw die mama aan het helpen was ineens naar het ziekenhuis!
last van wagenziekte - Twinkels

Verdwaald in de file op het eiland

Ze vond het namelijk allemaal te lang duren. En dat terwijl Ezra net begon te snappen wat nou eigenlijk de bedoeling was. Het is namelijk niet niks om van mama’s warme veilige buik (net zoiets als haar eigen bed) zo maar naar buiten te komen. Ook al is het daar misschien 35 graden! Je raadt het misschien al, mama moest in de auto naar het ziekenhuis. Het werd een hele lange rit want er was file. En de mevrouw die zei dat ze het allemaal wist, wist één ding in ieder geval niet. En dat was hoe ze het ziekenhuis kon vinden. Ezra (die toen nog niet wist dat ze zo’n mooie naam zou krijgen) wilde wel graag naar buiten want het werd toch wel een beetje benauwd bij haar mama in de buik maar toen mocht ze niet meer!

Terug in de tijd…..

En toen hebben haar mama en ik samen een hypnose sessie gedaan. Dan kun je je zo concentreren, dat je dingen die je eigenlijk een beetje vergeten was, weer weet. We gingen terug in de tijd, in de tijd dat Ezra bijna geboren werd en ook toen mama in de auto was en in het ziekenhuis waar ze uiteindelijk ook papa zag. En samen hebben we alle spanning en stress losgelaten. Dat was best lastig maar ook wel weer fijn om te doen want mama kon de stress en narigheid die bij Ezra terecht was gekomen ook schoonmaken. Vooral van de rit in de auto! En aan het einde voelde haar mama zich weer helemaal blij en sterk! En nu wil je natuurlijk weten hoe het daarna met Ezra verder ging maar dat vertel ik je de volgende keer weer.