Jeroen is acht en heel moe als hij op een woensdagmiddag voor de eerste keer met zijn moeder bij mij naar Schoonhoven komt rijden. Op de fiets door de Vlist. Jeroen en zijn moeder wonen namelijk aan de Vlist. Dat is een heel mooi riviertje dat van Haastrecht naar Schoonhoven loopt. Of misschien wel van Schoonhoven naar Haastrecht. Dat weet ik eigenlijk niet. Jeroen ook niet. “Dus weten we het samen niet”, zeg ik. Jeroen moet er een beetje om lachen, ook al is hij nog zo moe!

Op de boerderij in De Vlist hebben ze heel veel dieren

Jeroen woont met zijn vader, moeder en zijn zusje van zes in een boerderij.  Met een heleboel dieren. Hij vertelt dat ze kippen hebben, koeien, varkens, geiten en ook nog een hond en drie poezen. “Wat zal het een gezellige boel bij jullie zijn!”, zeg ik.  Ja, dat wel maar ……….. “Maar?”

De vader van Jeroen is heel erg ziek en moe

En dan vertelt Jeroen over zijn vader die al best wel lang ziek is. Zo ziek, dat hij heel veel op bed in de kamer ligt. Hij is namelijk ook heel erg moe, net zoals Jeroen.  “Kan hij dan nog wel voor jullie en voor alle beesten zorgen?”, vraag ik. “ Nou dat is het hem nou juist, zegt de moeder van Jeroen, “hij moet heel veel rusten.  Daarom verzorgt  Jeroen de dieren nu heel vaak.”

Heel vroeg in de ochtend en nog laat in de avond. Zó vaak, dat hij nu zo moe is dat hij in de klas in slaap valt. En dat kan de juf wel begrijpen maar het is natuurlijk ook weer  niet de bedoeling. En dat is misschien nog niet het ergst, maar Jeroen heeft ook geen tijd meer om met zijn vrienden te spelen. Dat lukt gewoon niet meer. Al heel erg lang niet. Want de vader van Jeroen is al heel lang ziek. Daarom zijn ze nu bij mij, want met elkaar komen ze er gewoon even niet uit.

De volgende keer komt Jeroen alleen. Hij heeft heel donkere wallen onder zijn ogen en eigenlijk geen tijd om naar me toe te komen. Er zijn nog zo veel dieren die op hem wachten.

Met het toverstokje naar een andere tijd

Daarmee bedoelt hij niet de knuffeldieren in mijn praktijk.  Die zijn natuurlijk helemaal niks want hij is toch al acht! Ja dat is ook zo natuurlijk. Ik vraag hem hoe hij het zou vinden om met een toverstokje naar een leven te gaan waar een acht jarige jongen pas acht is. Die alleen maar dingen doet waar vooral jongens van 8 heel goed in zijn. Dat vindt Jeroen een beetje gek maar gelukkig houdt hij wel van gekke dingen dus fantaseert hij er al snel op los.

moe - Twinkels

De wijsheid van de Indiaan

Als je pas acht bent en mag doen wat je wilt, dan ben je verkleed als Indiaan. Dan ga je zwemmen en vissen vangen in de rivier met je vrienden. Daarna bouw je met je vader een  kampvuur waarop je de vis gaat bakken. En uiteindelijk, als helemaal niemand kijkt, zit je lekker bij je moeder die je een spannend verhaal vertelt. En dan doe je nog veel meer leuks en spannends maar dat mag ik allemaal niet doorvertellen van hem. Want ik heb al genoeg doorverteld!

Als Jeroen die dag naar huis gaat, heeft hij blozende wangen. Heel zachtjes fluister ik hem in dat hij thuis natuurlijk ook heel dicht bij een rivier woont en vast ruimte zat heeft voor een kampvuur………

We spreken af dat zijn moeder de volgende keer weer meekomt. Dan gaan we met zijn allen oplossingen verzinnen voor de dieren tot zijn vader er weer zelf voor kan zorgen!