Anne kan niet poepen. Nou ja Anne kan dat wel maar doet dat maar heel erg soms. En als ze dan eindelijk moe poepen, dan doet dat nog vreselijk pijn ook want dan is het allemaal keihard geworden.  En daar wordt Anne echt niet blij van. Eerder verdrietig want ze heeft ook nog eens vaak pijn in haar buik.

Poepen is soms geen leuk onderwerp om over te praten

En daarom komt Anne op een zonnige dag naar mij. Gelukkig heeft ze die dag geen buikpijn want soms is die zo erg dat ze niet naar school kan.  Eigenlijk vindt Anne het helemaal geen leuk onderwerp om over te praten en daarom heb ik dat de week ervoor ook een keertje met haar moeder gedaan zodat ik wat meer weet van de tijd toen Anne geboren werd. Want daar kan moeilijk kunnen poepen soms mee te maken hebben!

Hoe ging het bij haar geboorte?

De keer dat de moeder van Anne alleen bij me kwam dacht ze natuurlijk dat we het alleen over haar dochter zouden gaan hebben. Maar toen vroeg ik haar ineens hoe dat dan ging, toen Anne geboren werd! Dat had ze niet verwacht.  Ook al was dat al negen jaar geleden, ze wist het nog precies!  Ze vertelde dat Anne in het ziekenhuis geboren was. Dat vonden haar papa en mama wel heel jammer want eigenlijk hadden ze het fijner gevonden als Anne gewoon lekker thuis geboren zou worden.  

Een warm bad, muziek en kaarsjes

Alles was al voorbereid; het warme bad, de mooie muziek, de kaarsjes.  Oma was erbij en opa natuurlijk ook maar die bleef lekker beneden zijn krantje lezen.

Helaas vond de verloskundige dat het bevallen wat te lang duurde en toen moesten ze met zijn allen naar het ziekenhuis. Gelukkig was dat maar 10 minuten rijden maar toch bleef opa liever bij hun thuis wachten. En dan gaat de mama van Anne ineens wat zachter praten. Ze vertelt dat het in het ziekenhuis allemaal ineens zo snel ging met de geboorte van Anne. Ze weet nog goed dat ze ineens zo hard moest persen, dat ze, zo maar ineens, gepoept had! En dat ze dat echt niet leuk vond! De dokter had er nog een flauwe opmerking over gemaakt ook. Gelukkig was ze dat allemaal al snel bijna vergeten want toen kwam haar lieve prachtige Anne die meteen op haar buik gelegd werd.

Ik leg haar uit dat het best eens zo kan zijn het moeilijke poepen van Anne hiermee te maken heeft. Dat Anne al bij haar geboorte geleerd heeft dat je het goed doet als je niet poept. Want Anne zat natuurlijk in de buik van haar mama toen dit gebeurde. En als je in de buik van mama zit dan maak je veel mee dat je mama ook mee maakt. Omdat je kunt voelen wat mama ook voelt. Doordat je zo dicht bij haar bent. En misschien ook wel omdat je haar dan al zo goed kent. En haar mama schaamde zich een beetje toen ze poepte waar iedereen bij was, weet je nog wel?

Een beetje opnieuw geboren

De volgende keer komt Anne en dan gaan we een stukje van haar geboorte opnieuw doen. Hoe we dat deden? Dat vertelt Anna misschien wel een keertje, als ze dat wil. In ieder geval deden we het de eerste keer hoe het echt gegaan is (Anna wist dat helemaal vanzelf precies na te doen ook al hadden we niks verklapt). Dat werd best een rommeltje in de praktijk hoor! De tweede keer deden we haar geboorte zoals het voor haar helemaal goed was. Wat ze toen wilde veranderen aan het goed doen en het poepen is geheim, maar ze heeft in ieder geval geen buikpijn meer gehad. En het hoe het poepen nu gaat?? Zingend en fluitend!