Willeke Heerkes - Twinkels kindertherapie

Zoekt jouw kind de route terug naar zichzelf?

Soms maak je iets mee dat zo aangrijpend is, dat delen van jezelf niet aanwezig durven te blijven in de situatie. Je stopt dan bijvoorbeeld even met inademen omdat de gebeurtenis te eng is. Je staat aan de grond genageld. Stukjes van je gaan in shock en bevriezen. Voor deze bevroren (kind)delen staat de tijd als het ware stil. De rest gaat door maar dit deel heeft zich verstopt en groeit niet verder op. Zo verlies je energie, ben je moe en kun je niet over al je authentieke kwaliteiten beschikken. Ergens realiseer je je dat je iets mist, maar je bent vergeten wat.

Met hypnotherapie kun je weer contact maken met deze (kind)delen die zich verstopt hebben en ze uitnodigen terug te komen. Dan gaan ze zich realiseren dat de enge situatie voorbij is en ze niet meer bang hoeven zijn. Ontspanning vinden. Zo kun je uit je bevroren zelf en ideeën stappen en jezelf bevrijden. Opnieuw beginnen en je kwaliteiten leven.

Hieronder kun je een stukje van mijn geschiedenis lezen en hoe ik in contact gekomen ben met de prachtige therapievorm die ik nu zelf op kinderen en volwassenen toe mag passen.

De route weg van de verbinding….

In het drukke warme Hong Kong wordt een meisje geboren dat Willeke Heerkes heet. Haar papa en mama wonen daar een poosje en zo is zij er terecht gekomen. Als ze een beetje bijgekomen is van haar geboorte, ligt ze tevreden in haar wiegje met haar voeten te spelen. Maar na een tijdje heeft ze het wel gezien met haar tenen en wordt dat een beetje saai. Als de verveling echt te groot wordt en papa en mama slapen, gaat ze op pad, de wijde wereld in. Eerst oefent ze met door de flat zweven maar al snel gaat ze verder, zo ver zelfs dat ze en een stukje verbinding met haar lijfje loslaat… Ze komt dan steeds wel weer terug, maar nooit meer helemaal. Stukjes van haar zijn nog aan het zweven, ergens in misschien wel een soort sprookjeswereld.

Als ze opgroeit woont ze in allerlei landen, en overal blijven weer andere stukjes van haar achter. Want nu ze de route uit haar lijf naar misschien wel de sprookjeswereld gevonden heeft, is ze steeds beter geworden in het reizen.

In Iraq vertelt haar mama haar over enge haaien en dat snapt ze niet, want volgens haar zijn er helemaal geen haaien. Maar wie moet ze nou geloven; mama of haar eigen wijsheid? En zo gelooft ze mama want die zal het wel weten en verdwijnt er op dat moment een stukje van haar eigen wijsheid in de mist… In Griekenland geniet ze van de zonnige levenslust die daar is maar doordat ze ergens van schrikt, schrikt er weer een stukje uit haar lijf en wordt het een beetje regenachtig in haar. In Nigeria moet ze afscheid nemen van haar vriendinnen en dat vindt ze zo erg, dat ze de spontane verbinding met mensen niet meer zo durft te maken…..

Uiteindelijk schrijft ze in Gouda op kantoor verhaaltjes over stenen en beton die ze zo saai vindt, dat haar vuurtje helemaal uit gaat en het donker en koud om haar heen wordt…..

Willeke Heerkes - Twinkels

Een vonkje voor haar vuur?

Om haar vuurtje weer aan te kunnen steken, gaat ze naar een man met wie ze gaat praten, een psycholoog. Maar die man zegt juist helemaal niks. Dat voelt net zo koud en nat als ze het toch al heeft, dus kan ze bij hem geen vonkje voor haar vuurtje maken. Daarna komt ze bij Jos die hypnose doet en daar voelt ze meteen haar kooltjes opgloeien. Hij vertelt haar over een pad dat ze samen weer gaan vinden, en dat ze het zelf gaat lopen…

Ze vertelt hem dat ze zich door het vele verhuizen nooit meer ergens echt thuis voelt. Samen halen ze terug wat weg is gegaan, in al die landen. Ze ontdekken de vrolijkheid in Hong Kong. De wijsheid in Iraq, de verbondenheid met de aarde en mensen in Nigeria en nog veel meer. Beetje bij beetje komt ze weer terug en gaat haar vuurtje weer branden.

Weer een tijdje verder komt ze bij Tineke, de kindertherapeute, en voor haar de allerbeste. Want zij snapt het echt, zonder oordeel, met een open hart. Samen met haar vinden nog meer stukjes de route terug naar Willeke. En zo wordt ze steeds completer, tot ze het zelf kan. Want Tineke heeft het zelf gezegd: “ Het is niet zo moeilijk, als je de route terug maar weet.” En die heeft ze bij haar gevonden.

Nu haar vuurtje weer opgelaaid is, kan ze ook weer verbinding maken met de dingen die ze leuk vindt. Zo kwam er weer zon en warmte in haar leven en hoefde ze niet meer de wijde wereld in.

Heeft jouw kind ook ergens de verbinding met de authentieke stukjes van zichzelf verloren en wil het de route terugvinden?

Dan hoop ik dat we samen op reis mogen gaan zodat jouw kind het pad naar zijn of haar unieke kwaliteiten weer terugvindt. Want die weten heel goed waar het vuur weer van gaat branden.

Ik ben er inmiddels goed in geworden, samen op reis gaan en verbinding maken. En daarom ben ik (kinder)therapeute geworden. Want we hebben allemaal de verbinding losgelaten….ergens in ons leven……..op een belangrijk moment…….. Of we nou 4 of 63 zijn. Het liefst hoop ik dat ik voor jouw kind ook de allerbeste mag zijn. Zodat jouw kind zich weer veilig genoeg voelt om terug te komen en het straks weer helemaal zelf kan. Dat het zich beseft dat het helemaal goed is zoals het is. En dat het iets aan het oplossen is, alleen vergeten is wat het aan het oplossen is. Dat gaan we dan samen ontdekken zodat je kind weer kan gaan twinkelen van levensvreugde. Want het hoeft alleen maar de route terug te vinden…….