Hoe ben je minder boos, als je denkt dat je nooit iets mag?
willeke heerkes

Hoe ben je minder boos, als je denkt dat je nooit iets mag?

Als ik de deur opendoe, ligt de nieuwe fiets van Marloes midden op het tuinpad.
Ze heeft hem vorige week voor haar 14e verjaardag gekregen.
'Is hij gevallen?', vraag ik haar.
'Nee.'
Zwijgend lopen we de trap op.

'Wat is er gebeurd?', vraag ik als we met een kopje thee op onze stoel zitten.
'Ik mag nóóit wat!'
'Wat zou je willen?'
'Het IJsselmeer rondfietsen en kamperen met mijn vriendinnen.'
Marloes vertelt dat haar vriendinnen in de paasvakantie een fietstocht gaan maken. Ze mag niet mee van haar ouders. Die willen dat ze meegaat naar Texel. Want ze zijn dan 15 jaar getrouwd.
'De héle week!!! Dat is toch té saai! '

'Wat rot dat het precies in dezelfde week valt.'

Heb je er met je ouders over gepraat?', vraag ik na een poosje.
Marloes vertelt dat ze zó kwaad geworden is, dat ze met deuren is gaan smijten. Gescholden heeft ze ook. Nu heeft ze ook nog een week huisarrest.
'Het wordt er dus niet gezelliger op', concludeer ik. 'Zullen we samen ontdekken of er ook andere mogelijkheden zijn om je boosheid kwijt te raken?'

Ik vraag haar of ze iemand kent die boos zijn op een andere manier doet

Een manier die voor iedereen fijner is.
'Mijn opa krijgt altijd alles voor elkaar wat hij wil. En hij blijft altijd rustig.'
'Zullen we ontdekken hoe hij dat doet?', vraag ik haar.
Dat wil ze wel proberen. We leggen een kussen op de grond. Dat is de plek van opa. We nodigen zijn energie uit, zodat Marloes kan voelen hoe haar opa omgaat met boosheid. Als Marloes op 'opa's' kussen zit, klaart haar gezicht al snel op.'Hij is echt heel rustig', zegt ze. 'En hij praat heel langzaam zodat hij goed na kan denken wat hij wil zeggen'.
'Dat is een goeie', word ik enthousiast.

We oefenen nog even door. Als laatste bedenken we een nieuw plan voor de paasvakantie. Misschien willen haar vriendinnen wel een rondje Texel fietsen. En hun tentje een nacht opzetten in de tuin van hun huisje. Zodat ze toch een dag met hen meekan.
Marloes grinnikt: 'Dit moet ik vanavond zeker eerst met mijn ouders bespreken voordat ik het aan mijn vriendinnen vraag?'
'Dit is je beste idee ooit.'

'Nou dan ga ik nu mijn fiets van de straat rapen want die heb ik dan weer nodig', zegt ze héél erg langzaam en met pretogen als we de trap aflopen.

Over de schrijver
willeke heerkes
Reactie plaatsen